2005/Oct/14

เจ็ดวันกับการฝึก ตั้งแต่วันที่ 6-7 และ 10-14 ธันวาคม เป็นอะไรที่สนุกมากๆ ได้รู้จักเพื่อนใหม่เยอะแยะ และยังเจอสหายเก่าที่ไปแข่งตอบปัญหาวิทย์จากสารคามพิทยาคมด้วย เอาลัทธิ ข้าพเจ้า-ท่าน ไปเผยแพร่ เหอๆ

ตอนเข้า ก็ไปฝึกที่หนึ่ง ตอนบ่ายก็ไปอีกที่ เช้า 9.00-11.00 บ่าย 13.00-15.00 โดยประมาณ เวลาว่างทั้งเช้าบ่ายก็แวะเข้าห้องทำงานป้า (เป็นเภสัชกรอยู่ที่นั่น เหอะๆ) ได้เล่นคอมสบายแฮ ซึ่งคงไม่ต้องบอกนะครับว่าทำอะไร... เดาดูน่าจะรู้ได้เอง

ทาด๊า... ถูกต้องครับ แต่งนิยายนั่นเอง

ตอนนี้อัพถึงตอนที่ 11 หรืออีกนัยหนึ่ง บทที่ 7 แล้วนะครับ ใครสนใจตามลิงค์ไปอ่านได้ อยู่ที่เว็บเด็กดีนะครับ

http://www.dek-d.com/entertain/view.php?id=86340&from_entertain=1

เนื้อเรื่องยังเหมือนเดิม แต่ก็แก้ไขในแง่ของสำนวนภาษา ให้ดูเป็นผู้เป็นคนมากขึ้นกว่าเดิมหน่อย จะได้ไม่ไปอับอายขายหน้าประชาชีเขา

ตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีอะไรแปลกใหม่ คิดว่าก่อนที่จะวางมือชั่วคราวนี้ จะลงให้ถึงบทที่ 10 ก็ต้องพยายามต่อไป อีกตั้ง 3 ตอนครึ่ง ถ้าพิมพ์อย่างเดียวคงเจ็ดวัน แต่ไม่ได้พิมพ์อย่างเดียวน่ะสิ ต้องเวียนไปอ่าน และติดตามนิยายเรื่องโปรด หรือที่คนฝากเมนต์ไว้บ้าง แหะๆ

ก็จะพยายามต่อไปไม่ให้พี่น้องประชาชนผิดหวัง (เหมือนหาเสียงเลย - -")

ก่อนสิ้นปีนี้ จะได้อ่านถึงบทที่ 10 แน่นอน ใกล้จะเข้าถึงส่วนสำคัญของเรื่องแล้วล่ะ

เอก

สหายของท่าน

ปล พล็อตที่วางอาจจะได้แก้อีก เพราะมันยืดเยื้อโคตร คงต้องปรับใหม่ ยุ่งกันอีกล่ะคราวนี้

หวังว่าท่านที่มาเยี่ยมเยือนสนใจนิยายนะขอรับ เพราะบล็อกนี้สำหรับเรื่องนั้นโดยเฉพาะทีเดียว ^^"" แหะๆ ไม่มีปัญญาเขียนเรื่องอื่นอ่ะจ้า

2005/Oct/08

ช่วงนี้อากาศเลวร้ายมาก ทั้งหนาว ทั้งฝนตก วันนี้ไม่ค่อยสบายอยู่ด้วย พอไปงานศพน้องเพื่อนตากฝน เลยอาการหนักขึ้นไปอีก

ไปงานศพวันนี้ได้อะไรมากหลายอย่าง ถึงแม้จะเคยไปมาหลายครั้งแล้วก็ตาม (ครั้งหนึ่งไปในสถานะของเณรแหละ งานของยายผมเอง) อาจเป็นเพราะประสาทสัมผัสที่พัฒนาขึ้น... เป็นประสาทสัมผัสของจิต (แต่บางทีการมีประสาทสัมผัสของจิต ก็ต้องแลกด้วยประสาทสัมผัสจริงๆ เชื่อไหมว่าผมโคตรซุ่มซ่ามเลย)

ที่ได้อะไรมากเพราะเป็นงานศพของเด็กครับ... เด็กจริงๆ... มันย้อนมาเตือนให้ระลึกว่าความตายอยู่ทุกที่ และพร้อมจะมาเยือนได้ทุกเวลา ไม่ว่าใคร วัฎจักรเกิด และ ตาย ก็จะเวียนมาทั่วทุกตัวคน ไม่จำเป็นต้องเกิด แก่ เจ็บ ตาย แค่เกิด ก็ตายได้แล้ว... ไม่ได้แก่ ไม่ได้เจ็บป่วยเลย... ทิ้งไว้ซึ่งความโศกเศร้าของครอบครัวที่เหลืออยู่เท่านั้น คิดไปก็รันทดหนอชีวิต... หากจะถามว่ามนุษย์เกิดมาเพื่ออะไร... ตอบยังไงก็ถูกครับ... แต่ผมอยากจะตอบว่าเกิดมาเพื่อตาย... จริงๆ

นึกถึงเรื่องนี้ก็คิดได้ถึงการทำแท้ง เฮ้อ... มีคนที่น่าสงสารอีกมากมายนัก ชักอยากเชียนเรื่องของพวกเขาแล้วสิ แต่คงไม่ได้ งานเดิมยังไม่เสร็จเลย บวกกับภารกิจในการสอบแอดมิชชั่น ONET ANET ของปีนี้อีก เหนื่อยจริงๆ... เลยอยากอ้างโอวาทยอดนิยมของใครไม่รู้ที่ป่านนี้คงรู้จักโดยทั่วกันแล้ว

ใดใดในโลกล้วน อนิจจัง

คนบ่อ่านหนังสือยัง สอบได้

คนอ่านหัวแทบพัง สอบตก

เพราะฉะนั้นแล้วไซร้ อย่าได้ อ่านมัน

ฮาได้ แต่อย่าเชื่อ ขอร้อง เพื่ออนาคตของท่านเอง

สุดท้ายนี้ ถึงแม้จะเศร้าใจกับโชคชะตา และชีวิตของมนุษย์ แต่ผมเองก็ไม่ลืมที่จะทำหน้าที่รับผิดชอบ... เขียนนิยาย ให้ทุกท่านได้อ่านกันต่อไป นะครับ พูดเรื่องไม่เครียดดีกว่า

ตอนนี้ War of Grandia ก็คืบหน้าไปมาก ถึงบทที่ 6 แล้ว เรียกได้ว่ามาถึง 1 ใน 6 ของภาคแรก (จริงๆมันภาคเดียวกัน แต่แบ่งเป็นสามส่วนเพื่อให้ดูในมีกำลังใจจะอ่านกัน อิ.อิ)

ก็กลับไปติดตามอ่านกันได้ในเว็บเด็กดีที่เดิมนะครับ

ลองส่งเรื่องเข้าชมรมนักอ่านดูสักที ไม่รู้เหมือนกันว่าจะรอดผ่านออกไปไหม เฮ้อ มีแต่งานชั้นยอดทั้งนั้นเลย... แต่ไม่เป็นไรครับ เพราะจุดมุ่งหมายของผม คือการถ่ายทอดจินตนาการออกมาเป็นตัวหนังสือ ขอแค่มีคนอ่าน แม้เพียงคนเดียว ผมก็จะแต่งต่อไป... ไม่ล้มเลิกความตั้งใจที่วางไว้แน่นอนครับ

เอก


edit @ 2005/10/08 18:44:14

2005/Sep/08

http://www.dek-d.com/entertain/view.php?id=84212&from_entertain=1

แนะนำเว็บสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ครับ มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์หลายต่อหลายอย่างเลยทีเดียว แต่ถ้าจะเป็นข้อแนะนำในการเขียนโดยเฉพาะ คือ

ตอนที่ 6 บันทึกเขียนนิยายสอนนักดาบชั้นเลวให้กลายเป็นอัศวิน ของพี่เทมส์

ส่วนที่เหลือก็มีประโยชน์พอสมควรครับ

โดยเฉพาะผู้ที่วางแผนว่าจะเป็นนักเขียนอย่างจริงจัง (มันจะมีลิงค์ต่อไปเว็บ เจเจด้วย ใช้ได้เลยล่ะ)


edit @ 2005/09/08 20:49:58